Noun: skeið
Gender: f
n
Nominative
| Sg. Indef. | skeið |
| Sg. Def. | skeiðin; skeiðið |
| Pl. Indef. | skeiðir; skeið |
| Pl. Def. | skeiðirnar; skeiðini |
Genitive
| Sg. Indef. | skeiðar; skeiðs |
| Sg. Def. | skeiðarinnar; skeiðsins |
| Pl. Indef. | skeiða |
| Pl. Def. | skeiðanna |
Dative
| Sg. Indef. | skeið; skeiði |
| Sg. Def. | skeiðini; skeiðnum |
| Pl. Indef. | skeiðum |
| Pl. Def. | skeiðunum |
Accusative
| Sg. Indef. | skeið |
| Sg. Def. | skeiðina; skeiðið |
| Pl. Indef. | skeiðir; skeið |
| Pl. Def. | skeiðirnar; skeiðini |
Sample Sentences
Etymology
From the feminine Old Norse skeið (“warship; sheath; reed, sley”), from Proto-Germanic *skaiþiz. See: Old Norse Nouns '
skeið'.
Translations