Noun: rúgva
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | rúgva |
| Sg. Def. | rúgvan |
| Pl. Indef. | rúgvur |
| Pl. Def. | rúgvurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | rúgvu |
| Sg. Def. | rúgvunnar |
| Pl. Indef. | rúgva |
| Pl. Def. | rúgvanna |
Dative
| Sg. Indef. | rúgvu |
| Sg. Def. | rúgvuni |
| Pl. Indef. | rúgvum |
| Pl. Def. | rúgvunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rúgvu |
| Sg. Def. | rúgvuna |
| Pl. Indef. | rúgvur |
| Pl. Def. | rúgvurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rúgva
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hrúga, from Proto-Germanic *hrūgǭ. See: Old Norse Nouns '
hrúga'.
Translations