Noun: læra
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | læra |
| Sg. Def. | læran |
| Pl. Indef. | lærur |
| Pl. Def. | lærurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | læru |
| Sg. Def. | lærunnar |
| Pl. Indef. | læra |
| Pl. Def. | læranna |
Dative
| Sg. Indef. | læru |
| Sg. Def. | læruni |
| Pl. Indef. | lærum |
| Pl. Def. | lærunum |
Accusative
| Sg. Indef. | læru |
| Sg. Def. | læruna |
| Pl. Indef. | lærur |
| Pl. Def. | lærurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like læra
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From late Old Norse læra, lǽra, from Old Saxon lērian, ultimately from Proto-Germanic *laizijaną. See: Old Norse Nouns '
læra'.
Translations
learn, to acquire knowledge or ability
teach, to pass on knowledge