Noun: kirna
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | kirna |
| Sg. Def. | kirnan |
| Pl. Indef. | kirnur |
| Pl. Def. | kirnurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | kirnu |
| Sg. Def. | kirnunnar |
| Pl. Indef. | kirna |
| Pl. Def. | kirnanna |
Dative
| Sg. Indef. | kirnu |
| Sg. Def. | kirnuni |
| Pl. Indef. | kirnum |
| Pl. Def. | kirnunum |
Accusative
| Sg. Indef. | kirnu |
| Sg. Def. | kirnuna |
| Pl. Indef. | kirnur |
| Pl. Def. | kirnurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like kirna
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse kirna, from Proto-Germanic *kirnijǭ (“churn”), of unknown origin. See: Old Norse Nouns '
kirna'.
Translations
churn, agitate rapidly