Noun: hora
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | hora |
| Sg. Def. | horan |
| Pl. Indef. | horur |
| Pl. Def. | horurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | horu |
| Sg. Def. | horunnar |
| Pl. Indef. | hora |
| Pl. Def. | horanna |
Dative
| Sg. Indef. | horu |
| Sg. Def. | horuni |
| Pl. Indef. | horum |
| Pl. Def. | horunum |
Accusative
| Sg. Indef. | horu |
| Sg. Def. | horuna |
| Pl. Indef. | horur |
| Pl. Def. | horurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hora
snurra,
smiðja,
slanga,
skylda,
skriða,
skeppa,
læknabládepla,
upptøka,
uppgáva,
akkuleya,
fjarstøða,
krúnprinsessa,
orkuframleiðsla,
matrjosjka,
býfluga,
sólblómuolja,
heiðarýpa,
handarkulla,
vuvusela,
skrúðgonga, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hóra, from Proto-Germanic *hōrǭ, from Proto-Indo-European *kéh₂ros (“dear, loved”). See: Old Norse Nouns '
hóra'.
Translations