Noun: hestur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | hestur |
| Sg. Def. | hesturin |
| Pl. Indef. | hestar |
| Pl. Def. | hestarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hests |
| Sg. Def. | hestsins |
| Pl. Indef. | hesta |
| Pl. Def. | hestanna |
Dative
| Sg. Indef. | hesti |
| Sg. Def. | hestinum |
| Pl. Indef. | hestum |
| Pl. Def. | hestunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hest |
| Sg. Def. | hestin |
| Pl. Indef. | hestar |
| Pl. Def. | hestarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like hestur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse hestr, from Proto-Germanic *hangistaz, *hanhistaz, from Proto-Indo-European *ḱanḱest-, *kankest- (“horse”). See: Old Norse Nouns '
hestr'.
Translations