Noun: hákallur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | hákallur |
| Sg. Def. | hákallurin |
| Pl. Indef. | hákallar |
| Pl. Def. | hákallarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | hákals |
| Sg. Def. | hákalsins |
| Pl. Indef. | hákalla |
| Pl. Def. | hákallanna |
Dative
| Sg. Indef. | hákalli |
| Sg. Def. | hákallinum |
| Pl. Indef. | hákøllum; hákallum |
| Pl. Def. | hákøllunum; hákallunum |
Accusative
| Sg. Indef. | hákall |
| Sg. Def. | hákallin |
| Pl. Indef. | hákøaur |
| Pl. Def. | hákøaurnar |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse hákarl. See: Old Norse Nouns '
hákarl'.
Verbs referencing "hákallur"
Russian Nouns
акула, Icelandic Nouns
hákarl.
Translations