Noun: geil
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | geil |
| Sg. Def. | geilin |
| Pl. Indef. | geilar |
| Pl. Def. | geilarnar |
Genitive
| Sg. Indef. | geilar |
| Sg. Def. | geilarinnar |
| Pl. Indef. | geila |
| Pl. Def. | geilanna |
Dative
| Sg. Indef. | geil |
| Sg. Def. | geilini |
| Pl. Indef. | geilum |
| Pl. Def. | geilunum |
Accusative
| Sg. Indef. | geil |
| Sg. Def. | geilina |
| Pl. Indef. | geilar |
| Pl. Def. | geilarnar |
Sample Sentences
-
tað hoyrist út á geilar (it is heard out in the street (of noise in a house))
Nouns inflected like geil
upplýsing,
bending,
yrking,
bílegging,
leiksýning,
setning,
sending,
binding,
siðmenning,
framsýning,
innrætting,
girðing,
gisting,
slættbinding,
bókahill,
áseting,
hákelling,
glíming,
stigbending,
tatovering, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse geil, from Proto-Germanic *gailō. See: Old Norse Nouns '
geil'.
Translations