Noun: fílur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | fílur |
| Sg. Def. | fílurin |
| Pl. Indef. | fílar |
| Pl. Def. | fílarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | fíls |
| Sg. Def. | fílsins |
| Pl. Indef. | fíla |
| Pl. Def. | fílanna |
Dative
| Sg. Indef. | fíli |
| Sg. Def. | fílinum |
| Pl. Indef. | fílum |
| Pl. Def. | fílunum |
Accusative
| Sg. Indef. | fíl |
| Sg. Def. | fílin |
| Pl. Indef. | fílar |
| Pl. Def. | fílarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like fílur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse fíll, from Arabic فِيل (fīl), from Middle Persian pyl (pīl), ultimately from Akkadian 𒄠𒋛 (pīru). See: Old Norse Nouns '
fíll'.
Translations