Noun: elgur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | elgur |
| Sg. Def. | elgurin |
| Pl. Indef. | elgar |
| Pl. Def. | elgarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | elgs |
| Sg. Def. | elgsins |
| Pl. Indef. | elga |
| Pl. Def. | elganna |
Dative
| Sg. Indef. | elgi |
| Sg. Def. | elginum |
| Pl. Indef. | elgum |
| Pl. Def. | elgunum |
Accusative
| Sg. Indef. | elg |
| Sg. Def. | elgin |
| Pl. Indef. | elgar |
| Pl. Def. | elgarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like elgur
snákur,
veðurfrøðingur,
frøðingur,
skorsteinur,
smaragdur,
føroyingur,
diamantur,
fjallatindur,
sabbatur,
elduvíkingur,
bjargingarvestur,
norðoyingur,
farmaceutur,
hvalvíkingur,
studentur,
pavstur,
sandoyingur,
mortítlingur,
verkfrøðingur,
løgfrøðingur, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse elgr, from Proto-Germanic *algiz. See: Old Norse Nouns '
elgr'.
Translations