Noun: blástur
Gender: m
Nominative
| Sg. Indef. | blástur |
| Sg. Def. | blásturin |
| Pl. Indef. | blástrar |
| Pl. Def. | blástrarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | blásturs; blástrar |
| Sg. Def. | blástursins; blástrarins |
| Pl. Indef. | blástra |
| Pl. Def. | blástranna |
Dative
| Sg. Indef. | blástri |
| Sg. Def. | blástrinum |
| Pl. Indef. | blástrum |
| Pl. Def. | blástrunum |
Accusative
| Sg. Indef. | blástur |
| Sg. Def. | blásturin |
| Pl. Indef. | blástrar |
| Pl. Def. | blástrarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like blástur
blástur,
Etymology
From Old Norse blástr, from Proto-Germanic *blēstuz. See: Old Norse Nouns '
blástr'.
Translations