Noun: bjørk
Gender: f
Nominative
| Sg. Indef. | bjørk |
| Sg. Def. | bjørkin |
| Pl. Indef. | bjarkir |
| Pl. Def. | bjarkirnar |
Genitive
| Sg. Indef. | bjarkar |
| Sg. Def. | bjarkarinnar |
| Pl. Indef. | bjarka |
| Pl. Def. | bjarkanna |
Dative
| Sg. Indef. | bjørk |
| Sg. Def. | bjørkini |
| Pl. Indef. | bjørkum; bjarkum |
| Pl. Def. | bjørkunum; bjarkunum |
Accusative
| Sg. Indef. | bjørk |
| Sg. Def. | bjørkina |
| Pl. Indef. | bjarkir |
| Pl. Def. | bjarkirnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like bjørk
bjørk,
Etymology
From Old Norse bjǫrk, from Proto-Germanic *birkijǭ, from Proto-Indo-European *bʰerHǵós. Cognates include Danish birk, Swedish björk, German Birke, Dutch berk, English birch, and Lithuanian beržas. See: Swedish Nouns '
björk', German Nouns '
Birke', Dutch Nouns '
berk', English Nouns '
birch'.
Translations