Noun: ár
Gender: n
f
Nominative
| Sg. Indef. | ár |
| Sg. Def. | árið; árin |
| Pl. Indef. | ár; árar |
| Pl. Def. | árini; árarnar |
Genitive
| Sg. Indef. | árs; árar |
| Sg. Def. | ársins; árarinnar |
| Pl. Indef. | ára |
| Pl. Def. | áranna |
Dative
| Sg. Indef. | ári; ár |
| Sg. Def. | árinum; árini |
| Pl. Indef. | árum |
| Pl. Def. | árunum |
Accusative
| Sg. Indef. | ár |
| Sg. Def. | árið; árina |
| Pl. Indef. | ár; árar |
| Pl. Def. | árini; árarnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like ár
ár,
Etymology
From Old Norse ár (“year”), from Proto-Germanic *jērą, from Proto-Indo-European *yeh₁r-. Cognates include: Dutch jaar and Afrikaans jaar, English year, German Jahr, Danish år, Norwegian Bokmål år and Swedish år. See: Old Norse Nouns '
ár', Dutch Nouns '
jaar', English Nouns '
year', German Nouns '
Jahr', Danish Nouns '
år', Norwegian Bokmål Nouns '
år', Swedish Nouns '
år'.
Translations