Nominal Forms
Infinitive: to rud
Participle: rudded
Gerund: rudding
Cognates
-
Indicative
Present
| I | rud |
| you | rud |
| he;she;it | ruds |
| we | rud |
| you | rud |
| they | rud |
Perfect
| I | have rudded |
| you | have rudded |
| he;she;it | has rudded |
| we | have rudded |
| you | have rudded |
| they | have rudded |
Past
| I | rudded |
| you | rudded |
| he;she;it | rudded |
| we | rudded |
| you | rudded |
| they | rudded |
Pluperfect
| I | had rudded |
| you | had rudded |
| he;she;it | had rudded |
| we | had rudded |
| you | had rudded |
| they | had rudded |
Future
| I | will rud |
| you | will rud |
| he;she;it | will rud |
| we | will rud |
| you | will rud |
| they | will rud |
Future Perfect
| I | will have rudded |
| you | will have rudded |
| he;she;it | will have rudded |
| we | will have rudded |
| you | will have rudded |
| they | will have rudded |
Subjunctive
Present
| I | rud |
| you | rud |
| he;she;it | rud |
| we | rud |
| you | rud |
| they | rud |
Perfect
| I | have rudded |
| you | have rudded |
| he;she;it | have rudded |
| we | have rudded |
| you | have rudded |
| they | have rudded |
Imperfect
| I | rudded |
| you | rudded |
| he;she;it | rudded |
| we | rudded |
| you | rudded |
| they | rudded |
Pluperfect
| I | had rudded |
| you | had rudded |
| he;she;it | had rudded |
| we | had rudded |
| you | had rudded |
| they | had rudded |
Conditional
Present
| I | would rud |
| you | would rud |
| he;she;it | would rud |
| we | would rud |
| you | would rud |
| they | would rud |
Perfect
| I | would have rudded |
| you | would have rudded |
| he;she;it | would have rudded |
| we | would have rudded |
| you | would have rudded |
| they | would have rudded |
Imperative
| you | rud |
| we | Let's rud |
| you | rud |
Verbs conjugated like 'rud'
abet,
abhor,
abut,
acquit,
admit,
affrap,
allot,
alum,
amel,
amit,
anagram,
anvil,
apparel,
aret,
arret,
assot,
astun,
attrap,
augur,
avel, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'rud'
bud,
cud,
mud,
red,
rid,
rod,
rub,
rue,
rug,
run,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English rudden, ruden, from Old English rudian (“to be ruddy”) (compare rudu (“redness”)), from Proto-Germanic *rudāną, from Proto-Indo-European *h₁rudʰéh₁ti, from *h₁rewdʰ- (“red”); cognate with Old Cornish rud and Old Irish rúad). (Compare red). See: Middle English '
rudden', Old English '
rudian', Proto-Germanic '
*rudāną', Proto-Indo-European '
*h₁rudʰéh₁ti'.
Sample Sentences
-
Her cheekes lyke apples which the sun hath rudded [1591, Ed[mund] Sp[enser], “Epithalamion”, in Complaints. Containing Sundrie Small Poemes of the Worlds Vanitie. […], London: […] William Ponsonbie, […], →OCLC:]