Nominal Forms
Infinitive: to averruncate
Participle: averruncated
Gerund: averruncating
Cognates
-
Indicative
Present
| I | averruncate |
| you | averruncate |
| he;she;it | averruncates |
| we | averruncate |
| you | averruncate |
| they | averruncate |
Perfect
| I | have averruncated |
| you | have averruncated |
| he;she;it | has averruncated |
| we | have averruncated |
| you | have averruncated |
| they | have averruncated |
Past
| I | averruncated |
| you | averruncated |
| he;she;it | averruncated |
| we | averruncated |
| you | averruncated |
| they | averruncated |
Pluperfect
| I | had averruncated |
| you | had averruncated |
| he;she;it | had averruncated |
| we | had averruncated |
| you | had averruncated |
| they | had averruncated |
Future
| I | will averruncate |
| you | will averruncate |
| he;she;it | will averruncate |
| we | will averruncate |
| you | will averruncate |
| they | will averruncate |
Future Perfect
| I | will have averruncated |
| you | will have averruncated |
| he;she;it | will have averruncated |
| we | will have averruncated |
| you | will have averruncated |
| they | will have averruncated |
Subjunctive
Present
| I | averruncate |
| you | averruncate |
| he;she;it | averruncate |
| we | averruncate |
| you | averruncate |
| they | averruncate |
Perfect
| I | have averruncated |
| you | have averruncated |
| he;she;it | have averruncated |
| we | have averruncated |
| you | have averruncated |
| they | have averruncated |
Imperfect
| I | averruncated |
| you | averruncated |
| he;she;it | averruncated |
| we | averruncated |
| you | averruncated |
| they | averruncated |
Pluperfect
| I | had averruncated |
| you | had averruncated |
| he;she;it | had averruncated |
| we | had averruncated |
| you | had averruncated |
| they | had averruncated |
Conditional
Present
| I | would averruncate |
| you | would averruncate |
| he;she;it | would averruncate |
| we | would averruncate |
| you | would averruncate |
| they | would averruncate |
Perfect
| I | would have averruncated |
| you | would have averruncated |
| he;she;it | would have averruncated |
| we | would have averruncated |
| you | would have averruncated |
| they | would have averruncated |
Imperative
| you | averruncate |
| we | Let's averruncate |
| you | averruncate |
Verbs conjugated like 'averruncate'
abacinate,
abalienate,
abase,
abate,
abbreviate,
abdicate,
abduce,
aberrate,
aberuncate,
abirritate,
abjudge,
abjudicate,
abjugate,
abjure,
ablactate,
ablaqueate,
able,
ablegate,
abligate,
abnegate, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'averruncate'
aberuncate,
detruncate,
aberrate,
corruscate,
detuncate,
obtruncate,
overeducate,
overenunciate,
overpronate,
overrate,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Latin āverruncāre (“to avert”), from āb (“off”) + verruncāre (“to turn”), but interpreted as being āb + ēruncāre (“to weed out”), and spelled accordingly.
Sample Sentences
-
Unless by providential wit, / Or force, we averruncate it. [1859, Samuel Butler, “Canto 1, Line 758”, in Henry George Bohn, editor, Hudibras, page 31:]