Infinitive: strukå
Supine: strukåð
Indicative
Present
| ig | strukär |
| du | strukär |
| an;ą̊;eð | strukär |
| wįð | strukum |
| ið | strukið |
| dier | strukå |
Past
| ig | strukäð |
| du | strukäð |
| an;ą̊;eð | strukäð |
| wįð | strukäðum |
| ið | strukäðið |
| dier | strukäð |
Imperative
| Sg.2 | strukä |
| Pl.1 | strukum |
| Pl.2 | strukið |
Etymology
Verbs conjugated like strukå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)