Infinitive: stotå
Supine: stotåð
Indicative
Present
| ig | stotär |
| du | stotär |
| an;ą̊;eð | stotär |
| wįð | stotum |
| ið | stotið |
| dier | stotå |
Past
| ig | stotäð |
| du | stotäð |
| an;ą̊;eð | stotäð |
| wįð | stotäðum |
| ið | stotäðið |
| dier | stotäð |
Imperative
| Sg.2 | stotä |
| Pl.1 | stotum |
| Pl.2 | stotið |
Etymology
Verbs conjugated like stotå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)