Infinitive: snarka
Supine: snarkað
Indicative
Present
| ig | snarker |
| du | snarker |
| an;ą̊;eð | snarker |
| wįð | snarkum |
| ið | snarkið |
| dier | snarka |
Past
| ig | snarkeð |
| du | snarkeð |
| an;ą̊;eð | snarkeð |
| wįð | snarkeðum |
| ið | snarkeðið |
| dier | snarkeð |
Imperative
| Sg.2 | snarke |
| Pl.1 | snarkum |
| Pl.2 | snarkið |
Etymology
Verbs conjugated like snarka
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)