Infinitive: skuo
Supine: skuoeð
Indicative
Present
| ig | skuor |
| du | skuor |
| an;ą̊;eð | skuor |
| wįð | skuorum |
| ið | skuorið |
| dier | skuo |
Past
| ig | skuo’dde |
| du | skuo’dde |
| an;ą̊;eð | skuo’dde |
| wįð | skuo’ddum |
| ið | skuo’ddið |
| dier | skuo’dde |
Imperative
| Sg.2 | skuo |
| Pl.1 | skuorum |
| Pl.2 | skuorið |
Etymology
Verbs conjugated like skuo
nǫ,
mǫ,
gǫ,
så,
biruo,
trå,
ruo,
spå,
bitruo,
gnųo,
gruo,
truo,
snųo,
skuo,
