Infinitive: rukå
Supine: rukåð
Indicative
Present
| ig | rukär |
| du | rukär |
| an;ą̊;eð | rukär |
| wįð | rukum |
| ið | rukið |
| dier | rukå |
Past
| ig | rukäð |
| du | rukäð |
| an;ą̊;eð | rukäð |
| wįð | rukäðum |
| ið | rukäðið |
| dier | rukäð |
Imperative
| Sg.2 | rukä |
| Pl.1 | rukum |
| Pl.2 | rukið |
Etymology
Verbs conjugated like rukå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)