Infinitive: munå
Supine: munåð
Indicative
Present
| ig | munär |
| du | munär |
| an;ą̊;eð | munär |
| wįð | munum |
| ið | munið |
| dier | munå |
Past
| ig | munäð |
| du | munäð |
| an;ą̊;eð | munäð |
| wįð | munäðum |
| ið | munäðið |
| dier | munäð |
Imperative
| Sg.2 | munä |
| Pl.1 | munum |
| Pl.2 | munið |
Etymology
Verbs conjugated like munå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)