Infinitive: gnųo
Supine: gnųoeð
Indicative
Present
| ig | gnųor |
| du | gnųor |
| an;ą̊;eð | gnųor |
| wįð | gnųorum |
| ið | gnųorið |
| dier | gnųo |
Past
| ig | gnųo’dde |
| du | gnųo’dde |
| an;ą̊;eð | gnųo’dde |
| wįð | gnųo’ddum |
| ið | gnųo’ddið |
| dier | gnųo’dde |
Imperative
| Sg.2 | gnųo |
| Pl.1 | gnųorum |
| Pl.2 | gnųorið |
Etymology
Verbs conjugated like gnųo
nǫ,
mǫ,
gǫ,
så,
biruo,
trå,
ruo,
spå,
bitruo,
gnųo,
gruo,
truo,
snųo,
skuo,
