Infinitive: friðå
Supine: friðåð
Indicative
Present
| ig | friðär |
| du | friðär |
| an;ą̊;eð | friðär |
| wįð | friðum |
| ið | friðið |
| dier | friðå |
Past
| ig | friðäð |
| du | friðäð |
| an;ą̊;eð | friðäð |
| wįð | friðäðum |
| ið | friðäðið |
| dier | friðäð |
Imperative
| Sg.2 | friðä |
| Pl.1 | friðum |
| Pl.2 | friðið |
Etymology
Verbs conjugated like friðå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)