Infinitive: fjanta
Supine: fjantað
Indicative
Present
| ig | fjanter |
| du | fjanter |
| an;ą̊;eð | fjanter |
| wįð | fjantum |
| ið | fjantið |
| dier | fjanta |
Past
| ig | fjanteð |
| du | fjanteð |
| an;ą̊;eð | fjanteð |
| wįð | fjanteðum |
| ið | fjanteðið |
| dier | fjanteð |
Imperative
| Sg.2 | fjante |
| Pl.1 | fjantum |
| Pl.2 | fjantið |
Etymology
Verbs conjugated like fjanta
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)