Infinitive: drågå
Supine: draið
Indicative
Present
| ig | drar |
| du | drar |
| an;ą̊;eð | drar |
| wįð | drarum |
| ið | drarið |
| dier | drågå |
Past
| ig | druog |
| du | druog |
| an;ą̊;eð | druog |
| wįð | druogum |
| ið | druogið |
| dier | druog |
Imperative
| Sg.2 | dra |
| Pl.1 | drarum |
| Pl.2 | drarið |
Etymology
From Old Norse draga, from Proto-Germanic *draganą, from Proto-Indo-European *dʰregʰ-. See: Proto-Germanic '
*draganą'.
Verbs referencing "drågå"
English
draw.