Infinitive: blåkå
Supine: blåkåð
Indicative
Present
| ig | bläkär |
| du | bläkär |
| an;ą̊;eð | bläkär |
| wįð | bläkum |
| ið | bläkið |
| dier | blåkå |
Past
| ig | bläkäð |
| du | bläkäð |
| an;ą̊;eð | bläkäð |
| wįð | bläkäðum |
| ið | bläkäðið |
| dier | bläkäð |
Imperative
| Sg.2 | bläkä |
| Pl.1 | bläkum |
| Pl.2 | bläkið |
Etymology
Verbs conjugated like blåkå
flåkå,
blåkå,
bråkå,
knåkå,
klåkå,
ståkå,
skåkå,
småkå,
fesåkå,
biwåkå,
låkå,
måkå,
båkå,
råkå,
såkå,
wåkå,
språkå,