Infinitive: bjärå
Supine: buorið
Indicative
Present
| ig | bjär |
| du | bjär |
| an;ą̊;eð | bjär |
| wįð | bjum |
| ið | bjið |
| dier | bjärå |
Past
| ig | bar |
| du | bar |
| an;ą̊;eð | bar |
| wįð | barum |
| ið | barið |
| dier | bar |
Imperative
| Sg.2 | bjä |
| Pl.1 | bjum |
| Pl.2 | bjið |
Etymology
From Old Norse bera, from Proto-Germanic *beraną. Cognate with Swedish bära. See: Old Norse '
bera', Proto-Germanic '
*beraną', Swedish '
bära'.
Verbs conjugated like bjärå
bjärå,