Infinitive: bitruo
Supine: bitruoeð
Indicative
Present
| ig | bitruor |
| du | bitruor |
| an;ą̊;eð | bitruor |
| wįð | bitruorum |
| ið | bitruorið |
| dier | bitruo |
Past
| ig | bitruo’dde |
| du | bitruo’dde |
| an;ą̊;eð | bitruo’dde |
| wįð | bitruo’ddum |
| ið | bitruo’ddið |
| dier | bitruo’dde |
Imperative
| Sg.2 | bitruo |
| Pl.1 | bitruorum |
| Pl.2 | bitruorið |
Etymology
Verbs conjugated like bitruo
nǫ,
mǫ,
gǫ,
så,
biruo,
trå,
ruo,
spå,
bitruo,
gnųo,
gruo,
truo,
snųo,
skuo,