Infinitive: bikå
Supine: bikåð
Indicative
Present
| ig | bikär |
| du | bikär |
| an;ą̊;eð | bikär |
| wįð | bikum |
| ið | bikið |
| dier | bikå |
Past
| ig | bikäð |
| du | bikäð |
| an;ą̊;eð | bikäð |
| wįð | bikäðum |
| ið | bikäðið |
| dier | bikäð |
Imperative
| Sg.2 | bikä |
| Pl.1 | bikum |
| Pl.2 | bikið |
Etymology
Verbs conjugated like bikå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)