Infinitive: ųosta
Supine: ųostað
Indicative
Present
| ig | ųoster |
| du | ųoster |
| an;ą̊;eð | ųoster |
| wįð | ųostum |
| ið | ųostið |
| dier | ųosta |
Past
| ig | ųosteð |
| du | ųosteð |
| an;ą̊;eð | ųosteð |
| wįð | ųosteðum |
| ið | ųosteðið |
| dier | ųosteð |
Imperative
| Sg.2 | ųoste |
| Pl.1 | ųostum |
| Pl.2 | ųostið |
Etymology
From Old Norse hósta, from Proto-Germanic *hwōstōną. Cognate with Swedish hosta. See: Proto-Germanic '
*hwōstōną', Swedish '
hosta'.
Verbs conjugated like ųosta
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)