Infinitive: to stank
Participle: stanked
Gerund: stanking
| I | stank |
| thou | stank(e)st |
| he;she;it | stanketh; stanks |
| we | stank |
| ye | stank |
| they | stank |
| I | stanked |
| thou | stanked(e)st |
| he;she;it | stanked |
| we | stanked |
| ye | stanked |
| they | stanked |
| I | stank |
| thou | stank |
| he;she;it | stank |
| we | stank |
| ye | stank |
| they | stank |
| I | stanked |
| thou | stanked(e)st |
| he;she;it | stanked |
| we | stanked |
| ye | stanked |
| they | stanked |
| thou | stank |
| ye | stank |
Notes: