Nominal Forms
Infinitive: to particularise
Participle: particularised
Gerund: particularising
Transitiviness: intransitive, transitive
Indicative
Present
| I | particularise |
| thou | particularise(e)st |
| he;she;it | particulariseth; particularises |
| we | particularise |
| ye | particularise |
| they | particularise |
Preterit (Past)
| I | particularised |
| thou | particularised(e)st |
| he;she;it | particularised |
| we | particularised |
| ye | particularised |
| they | particularised |
Subjunctive
Present
| I | particularise |
| thou | particularise |
| he;she;it | particularise |
| we | particularise |
| ye | particularise |
| they | particularise |
Preterit (Past)
| I | particularised |
| thou | particularised(e)st |
| he;she;it | particularised |
| we | particularised |
| ye | particularised |
| they | particularised |
Imperative
| thou | particularise |
| ye | particularise |