Nominal Forms
Infinitive: to inhabit
Participle: inhabited
Gerund: inhabiting
Transitiviness: intransitive, transitive
Hyphenation: in*hab"it
Indicative
Present
| I | inhabit |
| thou | inhabit(e)st |
| he;she;it | inhabiteth; inhabits |
| we | inhabit |
| ye | inhabit |
| they | inhabit |
Preterit (Past)
| I | inhabited |
| thou | inhabited(e)st |
| he;she;it | inhabited |
| we | inhabited |
| ye | inhabited |
| they | inhabited |
Subjunctive
Present
| I | inhabit |
| thou | inhabit |
| he;she;it | inhabit |
| we | inhabit |
| ye | inhabit |
| they | inhabit |
Preterit (Past)
| I | inhabited |
| thou | inhabited(e)st |
| he;she;it | inhabited |
| we | inhabited |
| ye | inhabited |
| they | inhabited |
Imperative