Nominal Forms
Infinitive: to dissimulate
Participle: dissimulated
Gerund: dissimulating
Transitiviness: intransitive
Hyphenation: dis*sim"u*late
Indicative
Present
| I | dissimulate |
| thou | dissimulate(e)st |
| he;she;it | dissimulateth; dissimulates |
| we | dissimulate |
| ye | dissimulate |
| they | dissimulate |
Preterit (Past)
| I | dissimulated |
| thou | dissimulated(e)st |
| he;she;it | dissimulated |
| we | dissimulated |
| ye | dissimulated |
| they | dissimulated |
Subjunctive
Present
| I | dissimulate |
| thou | dissimulate |
| he;she;it | dissimulate |
| we | dissimulate |
| ye | dissimulate |
| they | dissimulate |
Preterit (Past)
| I | dissimulated |
| thou | dissimulated(e)st |
| he;she;it | dissimulated |
| we | dissimulated |
| ye | dissimulated |
| they | dissimulated |
Imperative
| thou | dissimulate |
| ye | dissimulate |