Nominal Forms
Infinitive: to disencrese
Participle: disencresed
Gerund: disencresing
Transitiviness: intransitive
Hyphenation: dis`en*crese"
Indicative
Present
| I | disencrese |
| thou | disencrese(e)st |
| he;she;it | disencreseth; disencreses |
| we | disencrese |
| ye | disencrese |
| they | disencrese |
Preterit (Past)
| I | disencresed |
| thou | disencresed(e)st |
| he;she;it | disencresed |
| we | disencresed |
| ye | disencresed |
| they | disencresed |
Subjunctive
Present
| I | disencrese |
| thou | disencrese |
| he;she;it | disencrese |
| we | disencrese |
| ye | disencrese |
| they | disencrese |
Preterit (Past)
| I | disencresed |
| thou | disencresed(e)st |
| he;she;it | disencresed |
| we | disencresed |
| ye | disencresed |
| they | disencresed |
Imperative
| thou | disencrese |
| ye | disencrese |