Nominal Forms
Infinitive: to disembarrass
Participle: disembarrassed
Gerund: disembarrassing
Transitiviness: transitive
Hyphenation: dis`em*bar"rass
Indicative
Present
| I | disembarrass |
| thou | disembarrassest |
| he;she;it | disembarrasseth; disembarrasses |
| we | disembarrass |
| ye | disembarrass |
| they | disembarrass |
Preterit (Past)
| I | disembarrassed |
| thou | disembarrassed(e)st |
| he;she;it | disembarrassed |
| we | disembarrassed |
| ye | disembarrassed |
| they | disembarrassed |
Subjunctive
Present
| I | disembarrass |
| thou | disembarrass |
| he;she;it | disembarrass |
| we | disembarrass |
| ye | disembarrass |
| they | disembarrass |
Preterit (Past)
| I | disembarrassed |
| thou | disembarrassed(e)st |
| he;she;it | disembarrassed |
| we | disembarrassed |
| ye | disembarrassed |
| they | disembarrassed |
Imperative
| thou | disembarrass |
| ye | disembarrass |