Nominal Forms
Infinitive: to coinquinate
Participle: coinquinated
Gerund: coinquinating
Transitiviness: transitive
Hyphenation: co*in"qui*nate
Indicative
Present
| I | coinquinate |
| thou | coinquinate(e)st |
| he;she;it | coinquinateth; coinquinates |
| we | coinquinate |
| ye | coinquinate |
| they | coinquinate |
Preterit (Past)
| I | coinquinated |
| thou | coinquinated(e)st |
| he;she;it | coinquinated |
| we | coinquinated |
| ye | coinquinated |
| they | coinquinated |
Subjunctive
Present
| I | coinquinate |
| thou | coinquinate |
| he;she;it | coinquinate |
| we | coinquinate |
| ye | coinquinate |
| they | coinquinate |
Preterit (Past)
| I | coinquinated |
| thou | coinquinated(e)st |
| he;she;it | coinquinated |
| we | coinquinated |
| ye | coinquinated |
| they | coinquinated |
Imperative
| thou | coinquinate |
| ye | coinquinate |