Infinitive: to brigue
Participle: brigued
Gerund: briguing
| I | brigue |
| thou | brigue(e)st |
| he;she;it | brigueth; brigues |
| we | brigue |
| ye | brigue |
| they | brigue |
| I | brigued |
| thou | brigued(e)st |
| he;she;it | brigued |
| we | brigued |
| ye | brigued |
| they | brigued |
| I | brigue |
| thou | brigue |
| he;she;it | brigue |
| we | brigue |
| ye | brigue |
| they | brigue |
| I | brigued |
| thou | brigued(e)st |
| he;she;it | brigued |
| we | brigued |
| ye | brigued |
| they | brigued |
| thou | brigue |
| ye | brigue |
Notes: