Infinitive: to abear
Participle: abeared
Gerund: abearing
| I | abear |
| thou | abear(e)st |
| he;she;it | abeareth; abears |
| we | abear |
| ye | abear |
| they | abear |
| I | abeared |
| thou | abeared(e)st |
| he;she;it | abeared |
| we | abeared |
| ye | abeared |
| they | abeared |
| I | abear |
| thou | abear |
| he;she;it | abear |
| we | abear |
| ye | abear |
| they | abear |
| I | abeared |
| thou | abeared(e)st |
| he;she;it | abeared |
| we | abeared |
| ye | abeared |
| they | abeared |
| thou | abear |
| ye | abear |
Notes: