fange – Danish verb conjugation

Danish verb forms of fange

Nominal Forms

Infinitive: fange
Present participle: Past participle: fanget

Cognates

-

Indicative

Present

jegfanger
dufanger
hanfanger
vifanger
Ifanger
defanger

Present Perfect

jeghar fanget
duhar fanget
hanhar fanget
vihar fanget
Ihar fanget
dehar fanget

Past

jegfangede
dufangede
hanfangede
vifangede
Ifangede
defangede

Past Perfect

jeghavde fanget
duhavde fanget
hanhavde fanget
vihavde fanget
Ihavde fanget
dehavde fanget

Future

jegvil fange
duvil fange
hanvil fange
vivil fange
Ivil fange
devil fange

Future Perfect

jegvil have fanget
duvil have fanget
hanvil have fanget
vivil have fanget
Ivil have fanget
devil have fanget

Conditional

Present

jegville fange
duville fange
hanville fange
viville fange
Iville fange
deville fange

Perfect

jegville have fanget
duville have fanget
hanville have fanget
viville have fanget
Iville have fanget
deville have fanget

Imperative

dufang

Verbs similar to 'fange'

fænge, gange, lange, age, ane, angå, angle, angre, anke, anse,

Translations

Etymology

From Old Danish fange, borrowed from Middle Low German vangen (“to catch”), from vān, from Old Saxon fahan. Doublet of få (“to get”). See: Old Saxon 'fahan'.

Verbs referencing "fange"

English vang.

Sample Sentences