Verbal Noun: diank
Past Participle: dienkys
Present Participle: ow tiank
Indicative
Present
| Sg.1 | diankav |
| Sg.2 | dienkydh |
| Sg.3m | dienk |
| Sg.3f | dienk |
| Pl.1 | dienkyn |
| Pl.2 | dienkowgh |
| Pl.3 | dienkons |
| Impersonal | dienkir |
Preterite
| Sg.1 | dienkis |
| Sg.2 | dienksys |
| Sg.3m | dienkis |
| Sg.3f | dienkis |
| Pl.1 | dienksyn |
| Pl.2 | dienksowgh |
| Pl.3 | dianksons |
| Impersonal | dienkis |
Imperfect
| Sg.1 | dienken |
| Sg.2 | dienkes |
| Sg.3m | dienka |
| Sg.3f | dienka |
| Pl.1 | dienken |
| Pl.2 | dienkewgh |
| Pl.3 | dienkens |
| Impersonal | dienkys |
Pluperfect
| Sg.1 | dianksen |
| Sg.2 | diankses |
| Sg.3m | dianksa |
| Sg.3f | dianksa |
| Pl.1 | dianksen |
| Pl.2 | dianksewgh |
| Pl.3 | dianksens |
| Impersonal | dianksys |
Subjunctive
Present
| Sg.1 | dienkiv |
| Sg.2 | dienki |
| Sg.3m | dianko |
| Sg.3f | dianko |
| Pl.1 | dienkyn |
| Pl.2 | dienkowgh |
| Pl.3 | diankons |
| Impersonal | dienker |
Imperfect
| Sg.1 | dianken |
| Sg.2 | diankes |
| Sg.3m | dianka |
| Sg.3f | dianka |
| Pl.1 | dianken |
| Pl.2 | diankewgh |
| Pl.3 | diankens |
| Impersonal | diankys |
Imperative
| Sg.2 | diank |
| Sg.3m | dienkes |
| Sg.3f | dienkes |
| Pl.1 | dienkyn |
| Pl.2 | dienkewgh |
| Pl.3 | dienkens |
Verbs conjugated like diank
densel,
diank,
digevelsi,
dillasa,
dynnerghi,
erghi,
fyllel,
godhav,
godhevel,
havi,
kevelsi,
kowesi,
lemmel,
ragerghi,
sevel,
terghi,
terlemmel,
tewel,
Translations
Etymology
From Middle Cornish dyancaf (1sg present), from Proto-Celtic *dī-anketi (“to flee”). Cognate with Breton diank (“lost”) and Welsh dianc. See: Welsh '
dianc'.
Verbs referencing "diank"
Welsh
dianc.
Sample Sentences