Verbal Noun: dewis
Past Participle: dewisys
Present Participle: ow tewis
Indicative
Present
| Sg.1 | dewisav |
| Sg.2 | dewisydh |
| Sg.3m | dewis |
| Sg.3f | dewis |
| Pl.1 | dewisyn |
| Pl.2 | dewisowgh |
| Pl.3 | dewisons |
| Impersonal | dewisir |
Preterite
| Sg.1 | dewisis |
| Sg.2 | dewissys |
| Sg.3m | dewisas |
| Sg.3f | dewisas |
| Pl.1 | dewissyn |
| Pl.2 | dewissowgh |
| Pl.3 | dewissons |
| Impersonal | dewisas |
Imperfect
| Sg.1 | dewisyn |
| Sg.2 | dewisys |
| Sg.3m | dewisi |
| Sg.3f | dewisi |
| Pl.1 | dewisyn |
| Pl.2 | dewisewgh |
| Pl.3 | dewisens |
| Impersonal | dewisys |
Pluperfect
| Sg.1 | dewissen |
| Sg.2 | dewisses |
| Sg.3m | dewissa |
| Sg.3f | dewissa |
| Pl.1 | dewissen |
| Pl.2 | dewissewgh |
| Pl.3 | dewissens |
| Impersonal | dewissys |
Subjunctive
Present
| Sg.1 | dewissiv |
| Sg.2 | dewissi |
| Sg.3m | dewisso |
| Sg.3f | dewisso |
| Pl.1 | dewissyn |
| Pl.2 | dewissowgh |
| Pl.3 | dewissons |
| Impersonal | dewisser |
Imperfect
| Sg.1 | dewissen |
| Sg.2 | dewisses |
| Sg.3m | dewissa |
| Sg.3f | dewissa |
| Pl.1 | dewissen |
| Pl.2 | dewissewgh |
| Pl.3 | dewissens |
| Impersonal | dewissys |
Imperative
| Sg.2 | dewis |
| Sg.3m | dewises |
| Sg.3f | dewises |
| Pl.1 | dewisyn |
| Pl.2 | dewisewgh |
| Pl.3 | dewisens |
Translations
Etymology
1. From Middle Cornish dyuys, dywys, from Proto-Indo-European *ǵews- (“to taste, try, choose”), possibly via Proto-Celtic *to-guseti (compare Old Irish do·goa).
2. Cognate with Breton diuz and Welsh dewis. See: Breton '
diuz', Welsh '
dewis'.
Verbs referencing "dewis"
Welsh
dewis.
Sample Sentences