Formes no personals
Infinitiu:
reconvenir
Gerundi:
reconvenint
Participi:
reconvingut
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | reconvinc |
| tu | reconvens |
| ell | reconvé |
| nos. | reconvenim |
| vos. | reconveniu |
| ells | reconvenen |
Perfet
| jo | he reconvingut |
| tu | has reconvingut |
| ell | ha reconvingut |
| nos. | hem reconvingut |
| vos. | heu reconvingut |
| ells | han reconvingut |
Imperfet
| jo | reconvenia |
| tu | reconvenies |
| ell | reconvenia |
| nos. | reconveníem |
| vos. | reconveníeu |
| ells | reconvenien |
Plusquamperfet
| jo | havia reconvingut |
| tu | havies reconvingut |
| ell | havia reconvingut |
| nos. | havíem reconvingut |
| vos. | havíeu reconvingut |
| ells | havien reconvingut |
Futur simple
| jo | reconvindré |
| tu | reconvindràs |
| ell | reconvindrà |
| nos. | reconvindrem |
| vos. | reconvindreu |
| ells | reconvindran |
Futur perfet
| jo | hauré reconvingut |
| tu | hauràs reconvingut |
| ell | haurà reconvingut |
| nos. | haurem reconvingut |
| vos. | haureu reconvingut |
| ells | hauran reconvingut |
Passat simple
| jo | reconvinguí |
| tu | reconvingueres |
| ell | reconvingué |
| nos. | reconvinguérem |
| vos. | reconvinguéreu |
| ells | reconvingueren |
Passat anterior
| jo | haguí reconvingut |
| tu | hagueres reconvingut |
| ell | hagué reconvingut |
| nos. | haguérem reconvingut |
| vos. | haguéreu reconvingut |
| ells | haguéren reconvingut |
Passat perifràstic
| jo | vaig reconvenir |
| tu | vas reconvenir |
| ell | va reconvenir |
| nos. | vam reconvenir |
| vos. | vau reconvenir |
| ells | van reconvenir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver reconvingut |
| tu | vas haver reconvingut |
| ell | va haver reconvingut |
| nos. | vam haver reconvingut |
| vos. | vau haver reconvingut |
| ells | van haver reconvingut |
Condicional
| jo | reconvindria |
| tu | reconvindries |
| ell | reconvindria |
| nos. | reconvindríem |
| vos. | reconvindríeu |
| ells | reconvindrien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera reconvingut |
| tu | hauries; hagueres reconvingut |
| ell | hauria; haguera reconvingut |
| nos. | hauríem; haguérem reconvingut |
| vos. | hauríeu; haguéreu reconvingut |
| ells | haurien; hagueren reconvingut |
Subjuntiu
Present
| jo | reconvingui |
| tu | reconvinguis |
| ell | reconvingui |
| nos. | reconvinguem |
| vos. | reconvingueu |
| ells | reconvinguin |
Perfet
| jo | hagi reconvingut |
| tu | hagis reconvingut |
| ell | hagi reconvingut |
| nos. | hàgim reconvingut |
| vos. | hàgiu reconvingut |
| ells | hagin reconvingut |
Imperfet
| jo | reconvingués |
| tu | reconvinguessis |
| ell | reconvingués |
| nos. | reconvinguéssim |
| vos. | reconvinguéssiu |
| ells | reconvinguessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués reconvingut |
| tu | haguessis reconvingut |
| ell | hagués reconvingut |
| nos. | haguéssim reconvingut |
| vos. | haguéssiu reconvingut |
| ells | haguessin reconvingut |
Imperative
| tu | reconvén |
| ell | reconvingui |
| nos. | reconvinguem |
| vos. | reconveniu |
| ells | reconvinguin |
Verbs conjugated like 'reconvenir'
advenir,
avenir,
contravenir,
convenir,
desavenir-se,
desconvenir,
entrevenir,
esdevenir,
intervenir,
obvenir,
pervenir,
prevenir,
provenir,
reconvenir,
sobrevenir,
subvenir,
Verbs similar to 'reconvenir'
convenir,
desconvenir,
rejovenir,
contenir,
recondir,
reconduir,
reconquerir,
recorregir,
revenir,
concedir,
Translations
Etymology
Additional Information