Formes no personals
Infinitiu:
opugnar
Gerundi:
opugnant
Participi:
opugnat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | opugno |
| tu | opugnes |
| ell | opugna |
| nos. | opugnem |
| vos. | opugneu |
| ells | opugnen |
Perfet
| jo | he opugnat |
| tu | has opugnat |
| ell | ha opugnat |
| nos. | hem opugnat |
| vos. | heu opugnat |
| ells | han opugnat |
Imperfet
| jo | opugnava |
| tu | opugnaves |
| ell | opugnava |
| nos. | opugnàvem |
| vos. | opugnàveu |
| ells | opugnaven |
Plusquamperfet
| jo | havia opugnat |
| tu | havies opugnat |
| ell | havia opugnat |
| nos. | havíem opugnat |
| vos. | havíeu opugnat |
| ells | havien opugnat |
Futur simple
| jo | opugnaré |
| tu | opugnaràs |
| ell | opugnarà |
| nos. | opugnarem |
| vos. | opugnareu |
| ells | opugnaran |
Futur perfet
| jo | hauré opugnat |
| tu | hauràs opugnat |
| ell | haurà opugnat |
| nos. | haurem opugnat |
| vos. | haureu opugnat |
| ells | hauran opugnat |
Passat simple
| jo | opugní |
| tu | opugnares |
| ell | opugnà |
| nos. | opugnàrem |
| vos. | opugnàreu |
| ells | opugnaren |
Passat anterior
| jo | haguí opugnat |
| tu | hagueres opugnat |
| ell | hagué opugnat |
| nos. | haguérem opugnat |
| vos. | haguéreu opugnat |
| ells | haguéren opugnat |
Passat perifràstic
| jo | vaig opugnar |
| tu | vas opugnar |
| ell | va opugnar |
| nos. | vam opugnar |
| vos. | vau opugnar |
| ells | van opugnar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver opugnat |
| tu | vas haver opugnat |
| ell | va haver opugnat |
| nos. | vam haver opugnat |
| vos. | vau haver opugnat |
| ells | van haver opugnat |
Condicional
| jo | opugnaria |
| tu | opugnaries |
| ell | opugnaria |
| nos. | opugnaríem |
| vos. | opugnaríeu |
| ells | opugnarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera opugnat |
| tu | hauries; hagueres opugnat |
| ell | hauria; haguera opugnat |
| nos. | hauríem; haguérem opugnat |
| vos. | hauríeu; haguéreu opugnat |
| ells | haurien; hagueren opugnat |
Subjuntiu
Present
| jo | opugni |
| tu | opugnis |
| ell | opugni |
| nos. | opugnem |
| vos. | opugneu |
| ells | opugnin |
Perfet
| jo | hagi opugnat |
| tu | hagis opugnat |
| ell | hagi opugnat |
| nos. | hàgim opugnat |
| vos. | hàgiu opugnat |
| ells | hagin opugnat |
Imperfet
| jo | opugnés |
| tu | opugnessis |
| ell | opugnés |
| nos. | opugnéssim |
| vos. | opugnéssiu |
| ells | opugnessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués opugnat |
| tu | haguessis opugnat |
| ell | hagués opugnat |
| nos. | haguéssim opugnat |
| vos. | haguéssiu opugnat |
| ells | haguessin opugnat |
Imperative
| tu | opugna |
| ell | opugni |
| nos. | opugnem |
| vos. | opugneu |
| ells | opugnin |
Verbs conjugated like 'opugnar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'opugnar'
pugnar,
expugnar,
impugnar,
opinar,
propugnar,
repugnar,
adunar,
apagar,
apanar,
apianar,
Translations
Etymology
Additional Information