Formes no personals
Infinitiu:
incriminar
Gerundi:
incriminant
Participi:
incriminat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | incrimino |
| tu | incrimines |
| ell | incrimina |
| nos. | incriminem |
| vos. | incrimineu |
| ells | incriminen |
Perfet
| jo | he incriminat |
| tu | has incriminat |
| ell | ha incriminat |
| nos. | hem incriminat |
| vos. | heu incriminat |
| ells | han incriminat |
Imperfet
| jo | incriminava |
| tu | incriminaves |
| ell | incriminava |
| nos. | incriminàvem |
| vos. | incriminàveu |
| ells | incriminaven |
Plusquamperfet
| jo | havia incriminat |
| tu | havies incriminat |
| ell | havia incriminat |
| nos. | havíem incriminat |
| vos. | havíeu incriminat |
| ells | havien incriminat |
Futur simple
| jo | incriminaré |
| tu | incriminaràs |
| ell | incriminarà |
| nos. | incriminarem |
| vos. | incriminareu |
| ells | incriminaran |
Futur perfet
| jo | hauré incriminat |
| tu | hauràs incriminat |
| ell | haurà incriminat |
| nos. | haurem incriminat |
| vos. | haureu incriminat |
| ells | hauran incriminat |
Passat simple
| jo | incriminí |
| tu | incriminares |
| ell | incriminà |
| nos. | incriminàrem |
| vos. | incriminàreu |
| ells | incriminaren |
Passat anterior
| jo | haguí incriminat |
| tu | hagueres incriminat |
| ell | hagué incriminat |
| nos. | haguérem incriminat |
| vos. | haguéreu incriminat |
| ells | haguéren incriminat |
Passat perifràstic
| jo | vaig incriminar |
| tu | vas incriminar |
| ell | va incriminar |
| nos. | vam incriminar |
| vos. | vau incriminar |
| ells | van incriminar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver incriminat |
| tu | vas haver incriminat |
| ell | va haver incriminat |
| nos. | vam haver incriminat |
| vos. | vau haver incriminat |
| ells | van haver incriminat |
Condicional
| jo | incriminaria |
| tu | incriminaries |
| ell | incriminaria |
| nos. | incriminaríem |
| vos. | incriminaríeu |
| ells | incriminarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera incriminat |
| tu | hauries; hagueres incriminat |
| ell | hauria; haguera incriminat |
| nos. | hauríem; haguérem incriminat |
| vos. | hauríeu; haguéreu incriminat |
| ells | haurien; hagueren incriminat |
Subjuntiu
Present
| jo | incrimini |
| tu | incriminis |
| ell | incrimini |
| nos. | incriminem |
| vos. | incrimineu |
| ells | incriminin |
Perfet
| jo | hagi incriminat |
| tu | hagis incriminat |
| ell | hagi incriminat |
| nos. | hàgim incriminat |
| vos. | hàgiu incriminat |
| ells | hagin incriminat |
Imperfet
| jo | incriminés |
| tu | incriminessis |
| ell | incriminés |
| nos. | incriminéssim |
| vos. | incriminéssiu |
| ells | incriminessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués incriminat |
| tu | haguessis incriminat |
| ell | hagués incriminat |
| nos. | haguéssim incriminat |
| vos. | haguéssiu incriminat |
| ells | haguessin incriminat |
Imperative
| tu | incrimina |
| ell | incrimini |
| nos. | incriminem |
| vos. | incrimineu |
| ells | incriminin |
Verbs conjugated like 'incriminar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'incriminar'
discriminar,
recriminar,
encaminar,
encoixinar,
incardinar,
inclinar,
incrementar,
inseminar,
intimidar,
caminar,
Etymology
Additional Information