avenir-se – Catalan verb conjugation

Catalan verb forms of avenir-se

Formes no personals

Infinitiu: avenir
Gerundi: avenint
Participi:

Cognates

-

Indicatiu

Present

me'navinc
te'navens
se'navé
ens enavenim
us enaveniu
se'navenen

Perfet

me'nhe avingut
te'nhas avingut
se'nha avingut
ens enhem avingut
us enheu avingut
se'nhan avingut

Imperfet

me'navenia
te'navenies
se'navenia
ens enaveníem
us enaveníeu
se'navenien

Plusquamperfet

me'nhavia avingut
te'nhavies avingut
se'nhavia avingut
ens enhavíem avingut
us enhavíeu avingut
se'nhavien avingut

Futur simple

me'navindré
te'navindràs
se'navindrà
ens enavindrem
us enavindreu
se'navindran

Futur perfet

me'nhauré avingut
te'nhauràs avingut
se'nhaurà avingut
ens enhaurem avingut
us enhaureu avingut
se'nhauran avingut

Passat simple

me'navinguí
te'navingueres
se'navingué
ens enavinguérem
us enavinguéreu
se'navingueren

Passat anterior

me'nhaguí avingut
te'nhagueres avingut
se'nhagué avingut
ens enhaguérem avingut
us enhaguéreu avingut
se'nhaguéren avingut

Passat perifràstic

me'nvaig avenir
te'nvas avenir
se'nva avenir
ens envam avenir
us envau avenir
se'nvan avenir

Passat anterior perifràsticr

me'nvaig haver avingut
te'nvas haver avingut
se'nva haver avingut
ens envam haver avingut
us envau haver avingut
se'nvan haver avingut

Condicional

me'navindria
te'navindries
se'navindria
ens enavindríem
us enavindríeu
se'navindrien

Condicional perfet

me'nhauria; haguera avingut
te'nhauries; hagueres avingut
se'nhauria; haguera avingut
ens enhauríem; haguérem avingut
us enhauríeu; haguéreu avingut
se'nhaurien; hagueren avingut

Subjuntiu

Present

me'navingui
te'navinguis
se'navingui
ens enavinguem
us enavingueu
se'navinguin

Perfet

me'nhagi avingut
te'nhagis avingut
se'nhagi avingut
ens enhàgim avingut
us enhàgiu avingut
se'nhagin avingut

Imperfet

me'navingués
te'navinguessis
se'navingués
ens enavinguéssim
us enavinguéssiu
se'navinguessin

Plusquamperfet

me'nhagués avingut
te'nhaguessis avingut
se'nhagués avingut
ens enhaguéssim avingut
us enhaguéssiu avingut
se'nhaguessin avingut

Imperative

te'navén
se'navingui
ens enavinguem
us enaveniu
se'navinguin

Translations

Synonyms & Antonyms

Etymology

Additional Information

avenir
1 :[← l'expressió (temps) a venir, imitació semàntica del fr. avenir o it. avvenire]

m 1 Temps futur. Tenir grans projectes per a l'avenir.

2 Allò que ha d'esdevenir-se, coses esdevenidores o futures.

3 Situació futura. Preveure un avenir incert.

avenir2 :
[s. XIII; del ll. advenire 'arribar']

v 1 intr ant Succeir, esdevenir-se.

2 1 pron Deixar de discrepar, d'ésser en discòrdia. Tots volien tenir raó i no podien avenir-se.

2 [ amb el·lipsi del pronom ] pron Ningú no els va poder fer avenir.

3 tr No van poder avenir els litigants.

3 pron Acordar-se, entendre's bé, coincidir en els gusts, les opinions, la manera de fer, etc. Els dos germans grans s'avenen molt.

4 pron Conformar-se a fer una cosa. S'avingué a venir cada dia.

5 tr ant Encertar, fer bé una cosa.

6 no saber avenir-se (d'una cosa) Estranyar-se'n granment.