Infinitiu:
avenir
Gerundi:
avenint
Participi:
avingut
| jo | avinc |
| tu | avens |
| ell | avé |
| nos. | avenim |
| vos. | aveniu |
| ells | avenen |
| jo | he avingut |
| tu | has avingut |
| ell | ha avingut |
| nos. | hem avingut |
| vos. | heu avingut |
| ells | han avingut |
| jo | avenia |
| tu | avenies |
| ell | avenia |
| nos. | aveníem |
| vos. | aveníeu |
| ells | avenien |
| jo | havia avingut |
| tu | havies avingut |
| ell | havia avingut |
| nos. | havíem avingut |
| vos. | havíeu avingut |
| ells | havien avingut |
| jo | avindré |
| tu | avindràs |
| ell | avindrà |
| nos. | avindrem |
| vos. | avindreu |
| ells | avindran |
| jo | hauré avingut |
| tu | hauràs avingut |
| ell | haurà avingut |
| nos. | haurem avingut |
| vos. | haureu avingut |
| ells | hauran avingut |
| jo | avinguí |
| tu | avingueres |
| ell | avingué |
| nos. | avinguérem |
| vos. | avinguéreu |
| ells | avingueren |
| jo | haguí avingut |
| tu | hagueres avingut |
| ell | hagué avingut |
| nos. | haguérem avingut |
| vos. | haguéreu avingut |
| ells | haguéren avingut |
| jo | vaig avenir |
| tu | vas avenir |
| ell | va avenir |
| nos. | vam avenir |
| vos. | vau avenir |
| ells | van avenir |
| jo | vaig haver avingut |
| tu | vas haver avingut |
| ell | va haver avingut |
| nos. | vam haver avingut |
| vos. | vau haver avingut |
| ells | van haver avingut |
| jo | avindria |
| tu | avindries |
| ell | avindria |
| nos. | avindríem |
| vos. | avindríeu |
| ells | avindrien |
| jo | hauria; haguera avingut |
| tu | hauries; hagueres avingut |
| ell | hauria; haguera avingut |
| nos. | hauríem; haguérem avingut |
| vos. | hauríeu; haguéreu avingut |
| ells | haurien; hagueren avingut |
| jo | avingui |
| tu | avinguis |
| ell | avingui |
| nos. | avinguem |
| vos. | avingueu |
| ells | avinguin |
| jo | hagi avingut |
| tu | hagis avingut |
| ell | hagi avingut |
| nos. | hàgim avingut |
| vos. | hàgiu avingut |
| ells | hagin avingut |
| jo | avingués |
| tu | avinguessis |
| ell | avingués |
| nos. | avinguéssim |
| vos. | avinguéssiu |
| ells | avinguessin |
| jo | hagués avingut |
| tu | haguessis avingut |
| ell | hagués avingut |
| nos. | haguéssim avingut |
| vos. | haguéssiu avingut |
| ells | haguessin avingut |
| tu | avén |
| ell | avingui |
| nos. | avinguem |
| vos. | aveniu |
| ells | avinguin |
m 1 Temps futur. Tenir grans projectes per a l'avenir.
2 Allò que ha d'esdevenir-se, coses esdevenidores o futures.
3 Situació futura. Preveure un avenir incert.
avenir2 :
[s. XIII; del ll. advenire 'arribar']
v 1 intr ant Succeir, esdevenir-se.
2 1 pron Deixar de discrepar, d'ésser en discòrdia. Tots volien tenir raó i no podien avenir-se.
2 [ amb el·lipsi del pronom ] pron Ningú no els va poder fer avenir.
3 tr No van poder avenir els litigants.
3 pron Acordar-se, entendre's bé, coincidir en els gusts, les opinions, la manera de fer, etc. Els dos germans grans s'avenen molt.
4 pron Conformar-se a fer una cosa. S'avingué a venir cada dia.
5 tr ant Encertar, fer bé una cosa.
6 no saber avenir-se (d'una cosa) Estranyar-se'n granment.