Formes no personals
Infinitiu:
afirmar
Gerundi:
afirmant
Participi:
afirmat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | afirmo |
| tu | afirmes |
| ell | afirma |
| nos. | afirmem |
| vos. | afirmeu |
| ells | afirmen |
Perfet
| jo | he afirmat |
| tu | has afirmat |
| ell | ha afirmat |
| nos. | hem afirmat |
| vos. | heu afirmat |
| ells | han afirmat |
Imperfet
| jo | afirmava |
| tu | afirmaves |
| ell | afirmava |
| nos. | afirmàvem |
| vos. | afirmàveu |
| ells | afirmaven |
Plusquamperfet
| jo | havia afirmat |
| tu | havies afirmat |
| ell | havia afirmat |
| nos. | havíem afirmat |
| vos. | havíeu afirmat |
| ells | havien afirmat |
Futur simple
| jo | afirmaré |
| tu | afirmaràs |
| ell | afirmarà |
| nos. | afirmarem |
| vos. | afirmareu |
| ells | afirmaran |
Futur perfet
| jo | hauré afirmat |
| tu | hauràs afirmat |
| ell | haurà afirmat |
| nos. | haurem afirmat |
| vos. | haureu afirmat |
| ells | hauran afirmat |
Passat simple
| jo | afirmí |
| tu | afirmares |
| ell | afirmà |
| nos. | afirmàrem |
| vos. | afirmàreu |
| ells | afirmaren |
Passat anterior
| jo | haguí afirmat |
| tu | hagueres afirmat |
| ell | hagué afirmat |
| nos. | haguérem afirmat |
| vos. | haguéreu afirmat |
| ells | haguéren afirmat |
Passat perifràstic
| jo | vaig afirmar |
| tu | vas afirmar |
| ell | va afirmar |
| nos. | vam afirmar |
| vos. | vau afirmar |
| ells | van afirmar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver afirmat |
| tu | vas haver afirmat |
| ell | va haver afirmat |
| nos. | vam haver afirmat |
| vos. | vau haver afirmat |
| ells | van haver afirmat |
Condicional
| jo | afirmaria |
| tu | afirmaries |
| ell | afirmaria |
| nos. | afirmaríem |
| vos. | afirmaríeu |
| ells | afirmarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera afirmat |
| tu | hauries; hagueres afirmat |
| ell | hauria; haguera afirmat |
| nos. | hauríem; haguérem afirmat |
| vos. | hauríeu; haguéreu afirmat |
| ells | haurien; hagueren afirmat |
Subjuntiu
Present
| jo | afirmi |
| tu | afirmis |
| ell | afirmi |
| nos. | afirmem |
| vos. | afirmeu |
| ells | afirmin |
Perfet
| jo | hagi afirmat |
| tu | hagis afirmat |
| ell | hagi afirmat |
| nos. | hàgim afirmat |
| vos. | hàgiu afirmat |
| ells | hagin afirmat |
Imperfet
| jo | afirmés |
| tu | afirmessis |
| ell | afirmés |
| nos. | afirméssim |
| vos. | afirméssiu |
| ells | afirmessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués afirmat |
| tu | haguessis afirmat |
| ell | hagués afirmat |
| nos. | haguéssim afirmat |
| vos. | haguéssiu afirmat |
| ells | haguessin afirmat |
Imperative
| tu | afirma |
| ell | afirmi |
| nos. | afirmem |
| vos. | afirmeu |
| ells | afirmin |
Verbs conjugated like 'afirmar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'afirmar'
afermar,
firmar,
abismar,
acimar,
afamar,
afartar,
aferrar,
afiblar,
afidar,
afilar,
Translations
Etymology
Additional Information
afirmar [s. XII; del ll.
affirmare, íd.]
v tr Dir, declarar, que una cosa és (oposat a negar1:). Afirmar que una cosa és certa, que no ho és.