Formes no personals
Infinitiu:
afaiçonar
Gerundi:
afaiçonant
Participi:
afaiçonat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | afaiçono |
| tu | afaiçones |
| ell | afaiçona |
| nos. | afaiçonem |
| vos. | afaiçoneu |
| ells | afaiçonen |
Perfet
| jo | he afaiçonat |
| tu | has afaiçonat |
| ell | ha afaiçonat |
| nos. | hem afaiçonat |
| vos. | heu afaiçonat |
| ells | han afaiçonat |
Imperfet
| jo | afaiçonava |
| tu | afaiçonaves |
| ell | afaiçonava |
| nos. | afaiçonàvem |
| vos. | afaiçonàveu |
| ells | afaiçonaven |
Plusquamperfet
| jo | havia afaiçonat |
| tu | havies afaiçonat |
| ell | havia afaiçonat |
| nos. | havíem afaiçonat |
| vos. | havíeu afaiçonat |
| ells | havien afaiçonat |
Futur simple
| jo | afaiçonaré |
| tu | afaiçonaràs |
| ell | afaiçonarà |
| nos. | afaiçonarem |
| vos. | afaiçonareu |
| ells | afaiçonaran |
Futur perfet
| jo | hauré afaiçonat |
| tu | hauràs afaiçonat |
| ell | haurà afaiçonat |
| nos. | haurem afaiçonat |
| vos. | haureu afaiçonat |
| ells | hauran afaiçonat |
Passat simple
| jo | afaiçoní |
| tu | afaiçonares |
| ell | afaiçonà |
| nos. | afaiçonàrem |
| vos. | afaiçonàreu |
| ells | afaiçonaren |
Passat anterior
| jo | haguí afaiçonat |
| tu | hagueres afaiçonat |
| ell | hagué afaiçonat |
| nos. | haguérem afaiçonat |
| vos. | haguéreu afaiçonat |
| ells | haguéren afaiçonat |
Passat perifràstic
| jo | vaig afaiçonar |
| tu | vas afaiçonar |
| ell | va afaiçonar |
| nos. | vam afaiçonar |
| vos. | vau afaiçonar |
| ells | van afaiçonar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver afaiçonat |
| tu | vas haver afaiçonat |
| ell | va haver afaiçonat |
| nos. | vam haver afaiçonat |
| vos. | vau haver afaiçonat |
| ells | van haver afaiçonat |
Condicional
| jo | afaiçonaria |
| tu | afaiçonaries |
| ell | afaiçonaria |
| nos. | afaiçonaríem |
| vos. | afaiçonaríeu |
| ells | afaiçonarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera afaiçonat |
| tu | hauries; hagueres afaiçonat |
| ell | hauria; haguera afaiçonat |
| nos. | hauríem; haguérem afaiçonat |
| vos. | hauríeu; haguéreu afaiçonat |
| ells | haurien; hagueren afaiçonat |
Subjuntiu
Present
| jo | afaiçoni |
| tu | afaiçonis |
| ell | afaiçoni |
| nos. | afaiçonem |
| vos. | afaiçoneu |
| ells | afaiçonin |
Perfet
| jo | hagi afaiçonat |
| tu | hagis afaiçonat |
| ell | hagi afaiçonat |
| nos. | hàgim afaiçonat |
| vos. | hàgiu afaiçonat |
| ells | hagin afaiçonat |
Imperfet
| jo | afaiçonés |
| tu | afaiçonessis |
| ell | afaiçonés |
| nos. | afaiçonéssim |
| vos. | afaiçonéssiu |
| ells | afaiçonessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués afaiçonat |
| tu | haguessis afaiçonat |
| ell | hagués afaiçonat |
| nos. | haguéssim afaiçonat |
| vos. | haguéssiu afaiçonat |
| ells | haguessin afaiçonat |
Imperative
| tu | afaiçona |
| ell | afaiçoni |
| nos. | afaiçonem |
| vos. | afaiçoneu |
| ells | afaiçonin |
Verbs conjugated like 'afaiçonar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'afaiçonar'
afalconar,
alliçonar,
abandonar,
abaronar,
acanonar,
acantonar,
acaronar,
accionar,
afaitar,
afanar,
Translations
Etymology
Additional Information
afaiçonar [←
faiçó]
v tr 1 Donar una certa forma (a una matèria), treballar-la, fer-ne objectes. Afaiçonar l'aram.
2 Fer (un objecte) donant una certa forma a una matèria.
Afaiçonar un càntir.
3 fig Fer l'explicació o la descripció (d'una cosa) exagerant-la, embellint-la, contrafent-la, per tal de produir un determinat efecte.
a_fai_ço_nar.