Formes no personals
Infinitiu:
advenir
Gerundi:
advenint
Participi:
advingut
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | advinc |
| tu | advens |
| ell | advé |
| nos. | advenim |
| vos. | adveniu |
| ells | advenen |
Perfet
| jo | he advingut |
| tu | has advingut |
| ell | ha advingut |
| nos. | hem advingut |
| vos. | heu advingut |
| ells | han advingut |
Imperfet
| jo | advenia |
| tu | advenies |
| ell | advenia |
| nos. | adveníem |
| vos. | adveníeu |
| ells | advenien |
Plusquamperfet
| jo | havia advingut |
| tu | havies advingut |
| ell | havia advingut |
| nos. | havíem advingut |
| vos. | havíeu advingut |
| ells | havien advingut |
Futur simple
| jo | advindré |
| tu | advindràs |
| ell | advindrà |
| nos. | advindrem |
| vos. | advindreu |
| ells | advindran |
Futur perfet
| jo | hauré advingut |
| tu | hauràs advingut |
| ell | haurà advingut |
| nos. | haurem advingut |
| vos. | haureu advingut |
| ells | hauran advingut |
Passat simple
| jo | advinguí |
| tu | advingueres |
| ell | advingué |
| nos. | advinguérem |
| vos. | advinguéreu |
| ells | advingueren |
Passat anterior
| jo | haguí advingut |
| tu | hagueres advingut |
| ell | hagué advingut |
| nos. | haguérem advingut |
| vos. | haguéreu advingut |
| ells | haguéren advingut |
Passat perifràstic
| jo | vaig advenir |
| tu | vas advenir |
| ell | va advenir |
| nos. | vam advenir |
| vos. | vau advenir |
| ells | van advenir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver advingut |
| tu | vas haver advingut |
| ell | va haver advingut |
| nos. | vam haver advingut |
| vos. | vau haver advingut |
| ells | van haver advingut |
Condicional
| jo | advindria |
| tu | advindries |
| ell | advindria |
| nos. | advindríem |
| vos. | advindríeu |
| ells | advindrien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera advingut |
| tu | hauries; hagueres advingut |
| ell | hauria; haguera advingut |
| nos. | hauríem; haguérem advingut |
| vos. | hauríeu; haguéreu advingut |
| ells | haurien; hagueren advingut |
Subjuntiu
Present
| jo | advingui |
| tu | advinguis |
| ell | advingui |
| nos. | advinguem |
| vos. | advingueu |
| ells | advinguin |
Perfet
| jo | hagi advingut |
| tu | hagis advingut |
| ell | hagi advingut |
| nos. | hàgim advingut |
| vos. | hàgiu advingut |
| ells | hagin advingut |
Imperfet
| jo | advingués |
| tu | advinguessis |
| ell | advingués |
| nos. | advinguéssim |
| vos. | advinguéssiu |
| ells | advinguessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués advingut |
| tu | haguessis advingut |
| ell | hagués advingut |
| nos. | haguéssim advingut |
| vos. | haguéssiu advingut |
| ells | haguessin advingut |
Imperative
| tu | advén |
| ell | advingui |
| nos. | advinguem |
| vos. | adveniu |
| ells | advinguin |
Verbs conjugated like 'advenir'
advenir,
avenir,
contravenir,
convenir,
desavenir-se,
desconvenir,
entrevenir,
esdevenir,
intervenir,
obvenir,
pervenir,
prevenir,
provenir,
reconvenir,
sobrevenir,
subvenir,
Verbs similar to 'advenir'
avenir,
adherir,
adverar,
advertir,
obvenir,
revenir,
venir,
ablanir,
abonir,
accedir,
Translations
Etymology
Additional Information
advenir [s. XV; del ll.
advenire, íd.]
v intr Venir, especialment d'una manera fortuïta, accidental.